Jeziora Siedmioletnie to jedno z tych miejsc, gdzie krajobraz potrafi zmylić oczekiwania. W niektórych latach między wydmami w plantacji Frederikshåb pojawiają się tafle wody; w innych stoi się zamiast tego przy suchych dnach jezior, rozproszonych drzewach i otwartym, niemal sawannowym charakterze miejsca.
Nazwa pochodzi od dawnej obserwacji, że jeziora pojawiały się mniej więcej co siedem lat. Nie jest to jednak kalendarz, według którego można coś zaplanować. Jeziora zależą od poziomu wód gruntowych, a nawet duże ilości deszczu niekoniecznie oznaczają wodę w zagłębieniach.
Gdy jest woda, miejsce może przypominać otwarty krajobraz jeziorny pośrodku plantacji. Jeśli woda podniesie się ku otwartym wydmom, na śródlądowym wrzosowisku mogą nawet powstać piaszczyste plaże. Gdy jeziora znikają, sens miejsca jest inny: puste powierzchnie sprawiają, że teren staje się bardziej surowy i czytelny.
Wydeptana ścieżka wzdłuż szeregu wydm na południe od jezior to najbardziej wyrazisty sposób poznania tego krajobrazu. Prowadzi w górę i w dół przez teren i daje kilka widoków na powierzchnie jezior, niezależnie od tego, czy są lśniące, wilgotne, czy całkowicie suche.
Jeziora Siedmioletnie znajdują się na obszarze „Klitterne” w plantacji Frederikshåb, około 10 kilometrów na południowy wschód od Billund. Miejsce jest częścią obszaru Natura 2000 z wydmami śródlądowymi, wrzosowiskiem i okresowymi jeziorami, gdzie brak wody może być równie wymowny jak sama woda.
