8 kmSkallingen to otwarty krajobraz nadmorski, w którym charakter trasy szybko się zmienia: na zachodzie są piaszczysta plaża i wydmy, a na wschodzie wrzosowiska wydmowe, łąki nadmorskie i marsze. Niewiele tu starannie zaprojektowanych elementów. Krajobraz wciąż się przekształca i właśnie to sprawia, że to miejsce jest wyjątkowe.
Okolica najlepiej nadaje się do spokojnego obcowania z przyrodą i pieszych wędrówek bez wytyczonych szlaków. Jedna z lokalnie znanych tras to „Sibirien tur/retur” — 7-kilometrowa pętla, podczas której można mieć okazję zobaczyć foki i wiele ptaków. Wzdłuż wybrzeża w wyrzuconych przez morze wodorostach może kryć się bursztyn, zwłaszcza tam, gdzie plaża zgromadziła morskie osady.
Na Skallingen można dojechać drogą Skallingenvej z Ho, a następnie jechać do końca asfaltowej drogi. Na jej końcu znajduje się wiata piknikowa oraz Den gamle Redningsstation z wystawą o życiu w tej okolicy. Należy poważnie traktować przypływy i zalania; nie wolno zabierać ze sobą psów, nawet na smyczy. Przez cały rok obowiązuje zakaz poruszania się po Ho Bugt między Skallingen a Langli; wycieczka na Langli podlega odrębnym zasadom dostępu.
Langli leży na wschód od Skallingen w zatoce Ho Bugt i jest najmniejszą z czterech duńskich wysp Morza Wattowego. Obecnie jest niezamieszkana, ale od około 1840 do 1913 roku istniało tam stałe osadnictwo.
Dostęp prowadzi przez równię pływową podczas odpływu, a wyspa jest otwarta dla publiczności tylko od 16 lipca do 15 września. Przez resztę roku Langli i otaczające ją równiny pływowe są zamknięte ze względu na ptaki i inne dzikie zwierzęta — wyspa, na której kalendarz i pływy wyznaczają więcej niż ścieżki.
