2.7 kmPumpestation Nord to punkt widokowy o większym znaczeniu niż zwykła wieża do obserwacji ptaków. Stoisz tu na budynku, który nadal uczestniczy w regulacji poziomu wody na obszarze Skjern Enge, a krajobraz rozciąga się przed tobą otwartymi, płaskimi warstwami: kanały, wały, podmokłe łąki, pola i niska linia horyzontu.
Wyjątkowy jest nie tylko widok, ale też kontrast. Na północy leżą tereny rolnicze, które przepompownia nadal pomaga osuszać. Na południu i zachodzie znajduje się odtworzony obszar przyrodniczy, gdzie woda znów ma więcej przestrzeni. Betonowy budynek opowiada o tym bez sentymentalizmu: dolina Skjern Å to nie tylko przyroda, lecz także krajobraz, który ludzie prostowali, osuszali, później tego żałowali, a następnie na nowo kształtowali.
W przepompowni znajduje się niewielka wystawa o pompach oraz przemianie podmokłych łąk w pola, a następnie w odtworzony obszar przyrodniczy. W pobliżu są ścieżki, promy przeciągane ręcznie, stoły, ławki i wiaty biwakowe, dzięki czemu miejsce sprawdza się jako punkt postoju zarówno na krótką przerwę, jak i na dłuższą wycieczkę po łąkach. Technika, ptasie siedliska i duńska polityka ochrony przyrody są tu tak blisko siebie, że granicę między nimi niemal można wskazać palcem.
Tuż na zachód od Pumpestation Nord stoi kamień upamiętniający osuszanie doliny, wzniesiony w 1977 roku przez właścicieli ziemskich w Skjernådalen. Widnieje na nim napis: „Osuszanie doliny 1940–1969. Dzięki jedności zdobyto żyzną ziemię”, po którym następują cztery nazwiska.
Z biegiem czasu krótki napis nabrał bardziej dwuznacznego znaczenia. Osuszanie zamieniło podmokłe łąki w grunty rolne, ale później duże obszary doliny Skjern Å poddano renaturyzacji, a około 2200 z około 4000 osuszonych hektarów przywrócono przyrodzie.
Blishønen znajduje się przy Pumpestation Nord i stanowi dostęp z północnej strony do Kalvholm, największej wyspy delty. Prom jest samoobsługowy: przeprawia się przez rzekę, ciągnąc się za linę wzdłuż krawędzi, dzięki czemu przeprawa staje się drobnym fizycznym przypomnieniem, że Skjern Enge to krajobraz wodny, a nie tylko widok.
Prom może zabrać do 12 osób jednocześnie, można zabrać rowery, a na pokładzie są kamizelki ratunkowe. Drugi prom linowy, Rørhønen, jest dostępny od południa przez Gl. Botoftevej.
Przy Pumpestation Nord znajduje się proste miejsce noclegowe z dwoma dużymi schronami, miejscem do grillowania i toaletą kompostową. Miejsce leży otwarcie w krajobrazie, blisko Skjern Å, promów linowych i przepompowni, więc wiatr, woda i płaskie łąki są tuż obok śpiwora.
Na samym miejscu nie ma wody, a miejsca Naturstyrelsen nie można rezerwować. Toaleta znajduje się także w przepompowni około 100 metrów stąd – praktyczny szczegół, gdy noc na łąkach staje się bardziej surowa niż romantyczna.
Na północ od wału znajduje się druga połowa opowieści. Tutaj Pumpstation Nord nadal odwadnia rozległe obszary pól w kierunku Skjern Å, a krajobraz jest płaski, uregulowany i uprawny.
Pól nie odtworzono jako obszaru podmokłego w taki sam sposób jak centralnych części Skjern Enge. Dlatego wał niemal rysuje się jak linia w krajobrazie: po jednej stronie kontrolowana ziemia rolna, po drugiej odtworzony obszar podmokły.
Od Pumpestation Nord ścieżka biegnie około 3 km na zachód do Ringkøbing Fjord, gdzie uchodzi Skjern Å. Trasa prowadzi drogą polną i ścieżką wydeptaną wzdłuż rzeki przez mokradła, zarośla wierzbowe i ols.
Tutaj widoczna staje się praca wody: rzeka rozdziela się na kilka koryt i odkłada materiał w jedynej w Danii delcie rzecznej. Na końcu znajduje się wieża widokowa z panoramą delty, fiordu i wydm na horyzoncie.
Parking przy Pumpestation Nord ma miejsce dla około 15 samochodów i stanowi praktyczny punkt startowy wycieczek po Skjern Enge. Znajdują się tu tablice informacyjne o projekcie Skjern Å oraz pawilon z zadaszeniem i utwardzonym podłożem.
Z parkingu jest niedaleko do punktu widokowego przy pompowni, ścieżek prowadzących do delty, promów linowych oraz miejsc odpoczynku nad rzeką. W otwartym krajobrazie łąkowym pogoda może szybko sprawić, że wyprawa stanie się bardziej surowa, zwłaszcza gdy nasilą się wiatr, deszcz i wilgoć.
