Wieża Oddesund jest bezpłatna i otwarta w godz. 8–22. Drzwi otwiera się za pomocą kodu QR, a telefon musi mieć dostęp do internetu. Dzięki temu wieża sprawdzi się zarówno jako krótki przystanek przy moście Oddesund, jak i początek wycieczki wzdłuż wybrzeża.
Wieża o wysokości 12,5 metra stoi około 40 metrów od fiordu. Z przeszklonej kondygnacji i ze szczytu rozciąga się widok we wszystkich kierunkach na Oddesund, most i nadmorski krajobraz. Wystawa wewnątrz łączy widoki z przyrodą, geologią, historią kultury i historią wojenną tego obszaru. Wały plażowe, jeziora przybrzeżne, łąki nadmorskie i niewielkie wrzosowiska znajdują się blisko cieśniny o szerokości około 400 metrów.
Oddesund powstał w wyniku erozji i akumulacji osadów. Dlatego dwa cyple mają różne kształty, a położenie cieśniny uczyniło ją ważnym miejscem przeprawy między Thy a terenami na południe od Limfjordu.
Z wieży prowadzi około czterokilometrowa ścieżka przyrodnicza między Oddesund a Sunddraget. Biegnie wzdłuż wybrzeża i przecina łąki nadmorskie, gdzie podłoże może być mokre, dlatego warto założyć wodoodporne obuwie. Nie podano, czy ścieżka tworzy pętlę, jest wyraźnie oznakowana ani czy nadaje się dla osób poruszających się na wózku inwalidzkim, z balkonikiem lub z wózkiem dziecięcym.
Po obu stronach cieśniny można dostrzec ślady dawnych przystani promowych – niepozostałą pamiątkę czasów sprzed powstania stałego połączenia.
Oddesundtårnet zostało wyposażone jako praktyczny przystanek rowerowy nad fiordem, z parkingiem rowerowym i gniazdkiem do ładowania rowerów. Szczególnym detalem jest wbudowany, specjalnie zaprojektowany uchwyt na pompkę rowerową. Przy plaży znajdują się również stoły z ławkami.
Ścieżka przyrodnicza przy Oddesund Nord rozpoczyna się przy wieży, ale rower należy pozostawić w strefie startowej. Ze względu na ptactwo i pasące się zwierzęta rowery nie mogą poruszać się po trasie.
Regelbau 411 to galeria sztuki prezentująca duńską i międzynarodową sztukę dźwięku, światła i wideo w dwóch bunkrach przy Oddesund. Pomieszczenia nie są tu neutralną oprawą: surowe betonowe ściany, rdza, wapno, akustyka i labiryntowy układ wnętrz stają się częścią sztuki tworzonej z myślą o tym konkretnym miejscu.
Bunkry były częścią niemieckich umocnień przeciwlotniczych wokół mostu Oddesund podczas II wojny światowej. Typ L/411A pierwotnie mieścił garaż i generator dla 60-centymetrowego reflektora, który miał oświetlać wrogie samoloty nocą. Bunkier reflektora stał się więc oprawą dla sztuki światła.
W wieży opowiadana jest następująca historia: Christian Vandet Jørgensen zasłynął jako Æ Skawmand, ponieważ przez dziesięciolecia mieszkał w pobliżu Oddesund Nord w szafie na kółkach. W ciągu dnia szafa stała z otwartymi drzwiami, aby mógł gotować i chronić się przed niepogodą. Nocą kładł ją i spał w środku. Później szafa otrzymała mały wizjer, a po 24 latach zbudował wokół niej szopę.
Żył samotnie, ale nie całkowicie w odosobnieniu: podejmował pracę dniówkową i chętnie rozmawiał z odwiedzającymi, którzy według opowieści nie mogli przekroczyć progu. Zmarł w 1956 roku i został pochowany na cmentarzu Odby Kirkegård. Napis na nagrobku kończy się stosownie zagadkowo: »Są runy, których nikt nie potrafi odczytać«.