520 mGrænsestien w Vester Vedsted
Zaczyna się przy wale blisko Ebbevejen i łączy wędrówkę z kamieniami granicznymi oraz lokalną historią granicy.
Mandø Ebbevej to stara droga oznaczona żerdziami, biegnąca przez dno morskie z Vester Vedsted w stronę Mandø. Wygląda jak droga dojazdowa, ale zasada dotycząca prywatnych samochodów jest jasna: Ebbevejen nie jest drogą dla samochodów prowadzącą na Mandø.
Zwykły ruch samochodowy powinien korzystać z położonej dalej na północ drogi Låningsvejen. Także tam podróż wymaga uwzględnienia pływów i poziomu wody. Podczas przypływu droga dojazdowa zostaje zalana, a lokalne warunki mogą sprawić, że tabele nie oddają całej sytuacji.
Podczas odpływu można wybrać się z tego miejsca na krótki spacer po odsłoniętym dnie morskim. Trzymaj się blisko lądu, stosuj się do znaków i nie odchodź daleko bez lokalnego przewodnika. Psy muszą być na smyczy. Należy omijać słone łąki, poletka do zbioru małży, stada ptaków, foki i kanały pływowe.
Dla dzieci to konkretne miejsce, w którym można poznać Morze Wattowe: błotniste równiny, muszle małży i żerdzie wyznaczające drogę pokazują, że istnieje ona tylko wtedy, gdy pozwala na to woda.
Przy punkcie początkowym stoi słup poziomów wezbrań sztormowych, trzeźwo przypominający, że Morze Wattowe to nie tylko odpływ i widoki. Upamiętnia wezbrania sztormowe na wybrzeżu i nadaje temu miejscu nieco surowszy charakter: tutaj to natura wciąż ustala rozkład jazdy.
Na początku Mandø Ebbevej stoi słup przypływowy niczym drewniana mapa zagrożeń. Znaki poziomu wody z lat 1634, 1825, 1981, 1999 i 2005 pokazują na wysokości wzroku, jak gwałtownie woda może podnieść się na płaskim Morzu Wattowym.
Na szczycie stoi Fru Ingeborg, wyrzeźbiona przez Axela Okholma, i spogląda ku morzu. Łączy ona słup z lokalną legendą o czekaniu i stracie — bardziej ludzką miarą tego samego morza.