Lønborg Hede leży na południe od Vostrup Østerby i jest miejscem dla tych, którzy wolą wiatr, wrzosy i niskie niebo od zorganizowanych atrakcji. Są tu wrzosowiska, torfowiska i małe jeziora w chronionym krajobrazie, gdzie wartości przyrodnicze znaczą więcej niż udogodnienia dla odwiedzających.
Wrzosowisko zmienia się od suchych fragmentów z wrzosem zwyczajnym i bażyną czarną, przez wilgotne wrzosowiska z wrzoścem bagiennym, po podmokłe obniżenia, w których okresowo stoi wysoko woda. W wilgotnych częściach występuje także modrzewnica zwyczajna, a Styg Bæk przepływa przez Bredkærlavningen, gdzie znajduje się również niewielkie źródlisko z wodą bogatą w wapń.
Dawne wyrobiska torfu pozostawiły po sobie małe jeziora i oczka wodne. W południowej części znajdują się dwa duże wyrobiska marglu, a wały wokół nich tworzą rzadkie, niewielkie wyniesienie w skądinąd płaskim terenie.
Wrzosowisko sprawia wrażenie odludnego, ale nie jest pozbawione śladów człowieka. W wielu miejscach wśród wrzosów leżą wąskie koleiny z czasów, gdy z torfowisk wydobywano torf. We wschodniej części znajdują się pola z wysokimi zagonami, a przy Ib’s Have drzewa nadal wskazują pozostałości niewielkiego gospodarstwa zagrodniczego. To wrzosowisko, na którym historia często leży nisko w krajobrazie.
Jelenie szlachetne to jeden z gatunków, które można mieć szczęście dostrzec na Lønborg Hede, zwłaszcza z punktu widokowego przy Mergelgravene, patrząc na niskie akweny na zachód od wału. Lornetka to duży atut.
Jelenie szlachetne często kryją się za dnia i zwykle wychodzą o zmierzchu lub w innych spokojnych godzinach. Mogą gromadzić się w stada, ale są płochliwe; niepokój może szybko sprawić, że znowu znikną na wrzosowisku.
Lønborg Hede miało dawniej stałe ptaki lęgowe, takie jak łęczak, błotniak zbożowy i uszatka błotna. Dziś fauna ptaków opisywana jest jako uboższa gatunkowo, ale żuraw jest jednym z gatunków, które przy odrobinie szczęścia można tu spotkać.
Pasuje to do charakteru tego miejsca: otwartego, mokrego i nienaruszonego. Żurawie są płochliwe i wrażliwe na niepokój w miejscach lęgowych, dlatego doświadczenie polega na dystansie, ciszy i nagłym widoku dużego ptaka nad wrzosowiskiem.
