Kościół w Løgumkloster to przede wszystkim duża średniowieczna przestrzeń z cegły. Kościół na planie krzyża i zachowane skrzydło wschodnie sprawiają, że miejsce to jest czymś więcej niż tylko kościołem oglądanym z oddali: życie klasztorne można tu odczytać w samej budowli. Zwróć uwagę na nocne schody z sypialni mnichów, drzwi procesyjne prowadzące w stronę klasztoru oraz drzwi braci świeckich w zachodnim szczycie.
W czasach klasztornych wnętrze kościoła nie było jedną wspólną przestrzenią dla wszystkich. Mnisi korzystali z części wschodniej, podczas gdy bracia świeccy mieli dostęp do części zachodniej. Zachowane skrzydło wschodnie mieści kapitularz i dormitorium, czyli sypialnię mnichów, i daje rzadkie fizyczne poczucie codziennego porządku klasztoru.
Budowę rozpoczęto od wschodu, przy ołtarzu głównym, i zakończono na zachodzie. Dlatego w tym samym założeniu spotykają się romańskie okna o łukach półkolistych i gotyckie okna ostrołukowe. Materiały również wskazują na okoliczny krajobraz: cegły klasztorne z gliny z Løgumbjerge, cokół z lokalnych kamieni polnych oraz wapno wypalane z muszli z Vadehavet.
Wewnątrz kościoła znajdują się średniowieczne elementy wyposażenia, malowidła ścienne, stalle mnichów i późniejsze dodatki, które nadają przestrzeni warstwowy charakter, nie naruszając jej surowego cysterskiego wyrazu. Kościół nadal służy jako kościół parafialny, dlatego uroczystości kościelne mogą oznaczać czasowe zamknięcie.
