Holter nie rzuca się szczególnie w oczy. To otwarty, nisko położony teren na północ od ujścia Skjern Å, gdzie pola na pierwszy rzut oka mogą wyglądać jak zwykły krajobraz rolniczy. Dla miłośników ptaków właśnie w tym tkwi sens: tutaj spokojny skrawek pola w okresie migracji może stać się znacznie ciekawszy, niż zapowiada to krajobraz.
Wiosną gatunkiem, którego wiele osób wypatruje w okolicach Holter i Falbækvej, jest mornel. Może tu odpoczywać i żerować w drodze na północ, ale obserwacja bywa krótka i zależna od pogody; puste pola też są częścią obserwowania ptaków. Jesienią i podczas łagodnych zim na tych samych obrzeżach mogą pojawiać się mniejsze stada górniczków.
Miejsce leży w wyraźnej strefie przejściowej: na północy uprawiany, pompowany teren, na południu odtworzone mokradła doliny Skjern Å. Wały, kanały, pola i łąki bez wielkich gestów opowiadają o krajobrazie, który najpierw osuszono, a później częściowo oddano z powrotem wodzie.
Pumpestation Nord to najbliższy wyraźny punkt informacyjny. Z najwyższego poziomu rozciąga się widok na zachodnie łąki, deltę i płaski teren wokół Holter. Sama stacja pomp nadal jest związana z odwadnianiem, ale pełni też funkcję punktu widokowego; to dość trafna rama dla krajobrazu, w którym kwestia wody nigdy nie została ostatecznie rozstrzygnięta.
