48 kmGråsten Slot
Królewska wycieczka historyczna nieco dalej; głównie jako samodzielny cel
Hedeby leży nad Haddebyer Noor, gdzie szlaki handlowe epoki wikingów łączyły Skandynawię, kontynent europejski, Morze Północne i Morze Bałtyckie. Dziś miasto nie jest zwartą rekonstrukcją całej osady wikingów, lecz otwartym krajobrazem archeologicznym, w którym wiele nadal pozostaje ukryte pod ziemią.
Zwiedzanie zazwyczaj zaczyna się w Vikingemuseum Haithabu, które prezentuje to miejsce za pomocą oryginalnych znalezisk, modeli i nowoczesnych mediów. Wystawa przybliża rzemiosło i handel, ale także bardziej władcze ślady: biżuterię, broń z bogato wyposażonych grobów, kamienie runiczne oraz królewski statek z portu Hedeby.
Na terenie plenerowym skala się zmienia. Stoi tu siedem zrekonstruowanych domów wikingów i pomost, zbudowane na podstawie oryginalnych znalezisk. Wąskie drewniane ścieżki z desek, gliniane plecionki i nabrzeże portowe sprawiają, że miasto handlowe staje się bardziej namacalne, niż mogłaby to oddać gablota.
Hedeby było otoczone półkolistym wałem, który łączył się z systemem obronnym Dannevirke. To właśnie współdziałanie miejsca handlu, portu, obrony i krajobrazu sprawia, że Hedeby i Dannevirke są wpisane na listę światowego dziedzictwa UNESCO. Dla odwiedzającego sens jest prosty: handel nie istniał tu samodzielnie, lecz blisko kontroli, granic i chronionych szlaków.
Ścieżka piesza między budynkiem wystawowym a terenem plenerowym prowadzi przez historyczny obszar i zajmuje około 20 minut; po drodze odległość między muzeum a miastem staje się częścią opowieści.
Muzeum Hedeby leży na skraju dawnej osady handlowej Hedeby/Haithabu i wykorzystuje znaleziska archeologiczne, aby pokazać życie miejskie sprzed około 1000 lat.
Wystawa przybliża rzemiosło, handel, biżuterię, broń, groby, kamienie runiczne i żeglugę. Hala statku z tak zwanym statkiem królewskim z portu w Hedeby prowadzi tę historię ku wodzie, a siedem zrekonstruowanych domów wikingów i pomost do cumowania pomagają wyobrazić sobie skalę codziennego życia.
Dannevirke to nie tylko wał w krajobrazie, lecz kompleks obronny rozbudowywany od drugiej połowy V wieku do XIII wieku. Wraz z bagnami, ciekami wodnymi i terenami podmokłymi założenie mogło kontrolować wąskie przejście między Skandynawią a kontynentem.
Dla Hedeby związek ten był konkretny: półkolisty wał miasta łączył się z Dannevirke, które chroniło osadę handlową i ruch nad Schlei. W 2018 roku Hedeby i Dannevirke zostały wspólnie wpisane na Listę Światowego Dziedzictwa UNESCO.