4.6 kmDanevirke to nie pojedynczy mur, lecz cały system obronny wpisany w krajobraz: wały ziemne, mury, rowy, palisady, mokradła i zapory wodne. Niektóre części są wyraźnie widoczne nad ziemią, inne zachowały się jako ślady archeologiczne pod ziemią lub wodą. Dzięki temu miejsce nie jest tak oczywiste w odbiorze jak wiele zabytków historycznych — trzeba tu odczytywać ukształtowanie terenu, a nie tylko oglądać fasadę.
Dannevirke Arkæologiske Park skupia kilka najbardziej namacalnych pozostałości. Można tu zobaczyć odcinki wałów, Porten til Norden, Valdemarsmuren oraz zrekonstruowaną baterię artyleryjską z wojny w 1864 roku. W pobliżu znajdują się także Kovirke, Danhøjene oraz zachowany odcinek historycznej drogi Hærvej, która prowadziła przez bramę Danevirke.
Danevirke znajdowało się na przesmyku szlezwickim, gdzie przejście między Jutlandią a kontynentalną Europą zwężały fiordy, rzeki i mokradła. System umocnień kontrolował pogranicze, a w epoce wikingów miał znaczenie dla ochrony szlaków handlowych do Hedeby. Dziś obszar jest chroniony zarówno jako teren przyrodniczy, jak i zabytek historyczny, a wały są chętnie wykorzystywane do pieszych i rowerowych wycieczek. W krajobrazie tym wciąż można dostrzec wojskową logikę ukrytą w pagórkach, rowach i otwartych przestrzeniach.
Hedeby leżało nad Szlezwikiem i od VII wieku rozrastało się, stając się jednym z ważnych ośrodków handlowych epoki wikingów. Spotykały się tu szlaki między Morzem Północnym, Morzem Bałtyckim, Skandynawią i europejskim kontynentem.
Miejsce to jest wspólnym obiektem światowego dziedzictwa wraz z Danevirke, ponieważ miasto handlowe, port i umocnienia obronne są ze sobą ściśle powiązane. Muzeum Hedeby znajduje się na obrzeżach dawnego miasta i prezentuje znaleziska, halę okrętową, zrekonstruowane wikińskie domy oraz pomost. Być może najcichszym świadectwem jest fakt, że około 95 procent obszaru miasta nadal nie zostało wykopane.
