Bordrup Klitplantage to nie tylko sosnowy las na ubogiej glebie wydmowej. Tutejsze ścieżki prowadzą przez krajobraz, w którym wędrówka piasku najpierw ukształtowała teren, a później została powstrzymana przez nasadzenia. Obszar zmienia się od wrzosowisk i mokradeł przy Kallesmærsk Hede po zalesione formacje wydmowe i dalej ku łąkom nad Ho Bugt.
Ulslo to najbardziej oczywiste miejsce na początek, jeśli wycieczka ma połączyć przyrodę z lokalną historią. Stąd można podążać leśnymi ścieżkami w stronę kamienia pamiątkowego poświęconego plantatorom Poulowi Hansenowi i Hansowi Poulsenowi, a następnie dalej ku Punkt 100, gdzie widok pozwala poczuć skalę wielkiej, ustabilizowanej wydmy parabolicznej.
Na Punkt 100 znajduje się także bunkier z czasów 2. wojny światowej. Nadaje to temu miejscu nieco niezwykłą dwoistość: to samo wzniesienie opowiada jednocześnie o lotnych piaskach, zalesianiu i historii wojskowości.
Na południe od Ulslo leży obszar lasu pozostawionego naturze, gdzie las iglasty nie był porządkowany od dziesięcioleci. Stojące i leżące martwe drewno jest tu częścią doświadczenia, a nie oznaką zaniedbania. Inne części plantacji są wykorzystywane do ćwiczeń Sił Zbrojnych i mogą być okresowo zamykane, natomiast najbardziej wschodnia część jest otwarta dla odwiedzających las. Wycieczki rowerowe odbywają się po oznakowanych trasach MTB o kilku poziomach trudności.
