Kościół w Billum

Kościół, w którym jest czego szukać

Billum Kirke nie wygląda z daleka okazale, ale daje kilka konkretnych tropów, na które warto zwrócić uwagę. Na zewnątrz cmentarz leży za porośniętymi trawą ziemnymi wałami, a legenda opowiada, że pewien olbrzym trafił kiedyś kamieniem w wał, próbując uderzyć w kościół. Kamień z odciskami pięciu olbrzymich palców nadal można zobaczyć w wale, ale jego dokładne położenie nie jest podane.

Tuf i półkoliste pola

Kościół należy do kościołów z tufu w okolicach Ribe. Tuf to stwardniały popiół wulkaniczny, importowany z rejonów Renu, a w Billum materiał ten wykorzystano między innymi razem z kamieniami polnymi i cegłą. Zwróć szczególną uwagę na apsydę: tutaj fasada jest podzielona na pięć półkoliście zamkniętych blend z półkolumnami — detal, który sprawia, że wschodni kraniec jest bardziej wyrafinowany, niż początkowo sugeruje prosta wielkość kościoła.

Wewnątrz dawnej przestrzeni kościelnej

Jeśli wnętrze kościoła jest otwarte, można tu odczytać kilka warstw historii. Na ścianie tęczowej odsłonięto fryz heraldyczny, a w sklepieniu zakrystii i przy łuku tęczowym zachowały się pozostałości późnogotyckiej dekoracji. Wyposażenie również sięga daleko w przeszłość — obejmuje między innymi granitową chrzcielnicę, stół ołtarza głównego oraz zachowane figury świętych z późnogotyckiego ołtarza głównego. Ambona i nastawa ołtarzowa są dziełem rzeźbiarza z Varde, Jensa Olufsena, więc także XVII wiek pozostawił w tej przestrzeni wyraźny ślad.