Śluza Ballum leży tam, gdzie Brede Å przepływa przez wał Ballumdiget i uchodzi do Morza Wattowego. Z wału rozciąga się wyjątkowo czytelny widok na krajobraz: Morze Wattowe po jednej stronie, a na drugiej strona odgrodzone pola Ballummarsken i bieg rzeki.
Okolica przy ujściu rzeki to dobre miejsce, by stanąć z lornetką. Mogą tu odpoczywać duże stada bernikli rdzawoszyich, siewek złotych, gęsi gęgawych i bernikli białolicych, a także można wypatrzyć ptaki drapieżne, siewkowce i ptaki wodne. Przy odrobinie szczęścia pojawiają się również foki. Morze Wattowe jest jednocześnie częścią dziedzictwa UNESCO i jednym z wielkich stołówek dla ptaków wędrownych na Wschodnioatlantyckim Szlaku Migracyjnym.
Śluza to nie tylko punkt widokowy, lecz także część układu, który reguluje wodę przez wał Ballum-Astrup i chroni Ballummarsken przed sztormowymi wezbraniami. Budowę rozpoczęto w 1914 roku, a jej przebieg naznaczyła I wojna światowa, podczas której znaczną część prac wykonywali francuscy i rosyjscy jeńcy wojenni. Dziś najbardziej zapada w pamięć kontrast: techniczna budowla w bardzo rozległym krajobrazie, gdzie tempo wyznaczają stada ptaków i przypływy.