Salten Watermolen is niet de plek voor het grote, gerestaureerde bezienswaardigheid. De molen is gedeeltelijk verwoest, en de ervaring zit in het meer ingetogen geheel: de beek, de kloof, de bospad en het gevoel een plek te vinden die net buiten de meest gebruikte routes ligt.
De tocht begint bij de grindweg, waar de beek onder de weg door stroomt. Vanaf hier volg je de weg ongeveer 300 meter, langs een open stuk en naar beneden over een heuvel, tot een klein pad aan de rechterkant naar de molenplek leidt. Het is juist de schilderachtige weg door de kloof die het bezoek draagt, meer dan de ruïne zelf.
Het gebied rond Salten Ådal is groot, verlaten en heuvelachtig, met bos, heide, kleine meren en stromend water. De diepe kloven en steile hellingen hangen samen met de ijstijdgeschiedenis van het landschap, en dat verklaart iets van het wat ruwe karakter van het terrein.
Als je de stroom volgt, kun je uitkomen bij een verlaten torentje van baksteen met een onbekende vroegere functie. Langs de beek kan het lastig zijn om te lopen, dus het grindpad is de veiligste keuze terug. Verder langs de grindweg kan de tocht doorgaan naar een meer, een boothuis en een open gebied, voordat de bospaden je terugleiden naar het startpunt.
