Port de Sóller is gemakkelijk te begrijpen: het water ligt midden in alles, en rond de baai liggen strand, marina, promenade en cafés dicht opeengepakt tussen de Middellandse Zee en het Tramuntana-gebergte. Het is een havenplaats waar je snel wisselt van zwemfront naar pieren, kleine boten en uitzicht op de rotsen bij de haveningang.
De plek is populair en duidelijk gekleurd door vakantieleven, maar de haven heeft meer karakter dan een pure strandpromenade. Port de Sóller functioneert nog steeds als vissers- en jachthaven en als haven voor lokaal passagiersverkeer, en de boten in de baai maken de zeevaart zichtbaar zonder de plek museaal te maken.
Vanuit de haven varen boten langs de noordwestkust naar onder meer Sa Calobra en Torrent de Pareis. Vanaf het water wordt de rol van de baai duidelijker: dit is een zeldzaam beschutte plek aan een kust waar rotswanden, smalle inhammen en open zee anders de toon zetten.
De vlakke promenade geeft één beeld van Port de Sóller; de hoogtes rond de haven een ander. In het westen markeert de vuurtoren van Cap Gros de haveningang, terwijl de vuurtoren van Sa Creu aan de oostzijde ligt. Achter de havenplaats rijst de Serra de Tramuntana op als een cultuurlandschap gevormd door terrassen, stenen muren en waterwerken — een bergdecor dat niet alleen achtergrond is, maar deel uitmaakt van de verklaring van de plek.
Tranvía de Sóller werd op 4 oktober 1913 ingewijd als Mallorca’s eerste elektrische tramlijn. De bijna 4,9 kilometer lange lijn werd aangelegd om Sóller met Port de Sóller te verbinden.
De rit gaat vanaf het station in Sóller door de stad, langs tuinen, sinaasappel- en citroenboomgaarden en naar beneden naar de promenade bij Es Través. De oorspronkelijke motorwagens 1-3 dateren nog steeds uit 1913; vroeger vervoerde de lijn ook vis, sinaasappels, kolen en andere goederen tussen de haven en de stad.
