2.5 kmHo Kerk
Kleine kerk dichtbij met middeleeuws interieur en kerkschip, een goed contrast met de lege kerkruimte
Oksby Gamle Kirke is tegenwoordig meer leegte dan gebouw. Midden op het beschermde kerkhof laat een met grind aangegeven omtrek zien waar het kleine kerkje stond, en dat maakt de plek ongewoon goed leesbaar: je staat niet voor ruïnes, maar voor een plattegrond in het gras.
De met gras begroeide aarden wal rond het kerkhof maakt nog steeds deel uit van de ervaring, net als de verspreide grafmonumenten tussen naaldbomen en berken. Op de plaats van de kerk hangt de oude kerkklok uit 1844 in een stalen galg, als een enkel overgebleven stuk van de kerk nadat de rest verdween.
De kerk lag in een voormalig stuifzandgebied ten noordwesten van Bredmose, en zandverstuiving en hoog grondwater waren door de tijd heen een terugkerende plaag. In 1688 werd ze beschreven als een houten gebouw met metselwerk tussen de palen, een rieten dak, kleine oude ramen en zandgrond onder de kerkbanken. Het klinkt bijna meer als een zwaar beproefd huis dan als een dorpskerk.
Op het kerkhof liggen ook 26 mannen uit Blåvand, die omkwamen bij een reddingsactie in 1843. De ernst van de plek zit niet in grote monumenten, maar in de lage sporen: grind, aarden wal, klok en namen in het gras.
De oude kerk van Oksby had lange tijd geen kerkklok. Volgens een lokaalhistorisch verslag kreeg de kerk pas geluid toen een klok werd gered van een gestrand schip en werd opgehangen binnen de westelijke gevel van de lage kerk zonder toren.
De kerk werd in 1891 afgebroken, maar de klok bleef bewaard op het oude kerkhof. Vandaag hangt ze op de plek als zowel een kerkelijk aandenken als een klein stukje strandingsgeschiedenis.
Het schilderij van M. Jepsen uit 1884 toont Oksby Gamle Kirke van binnen, gezien naar het oosten. Het is een belangrijke beeldbron, omdat de met riet gedekte kerk in 1891 werd afgebroken en de kerkruimte daarom alleen via afbeeldingen, bronnen en bewaard gebleven inventaris kan worden gereconstrueerd.
Op het schilderij zijn de lage plafondhoogte, de laatmiddeleeuwse figuren en de inmiddels verdwenen preekstoel van rond 1580 te zien. Het is een ruimte van vóór de ordening van latere restauraties – dicht, laag en samengesteld uit oudere lagen.
De tekening toont Oksby Oude Kerk in haar laatste decennia: laag, zonder toren en met rieten dak, meer als een huis dan als een gewone dorpskerk. Ze stond eenzaam in het duin- en stuifzandlandschap bij de Ho Baai.
Buiten de kerkhofomheining lagen lage paardenstallen van veenplaggen voor kerkgangers en de predikant uit Ho. De kerk werd in 1891 afgebroken; tegenwoordig is het gebouw zelf nog slechts als een grindomtrek op de beschermde begraafplaats zichtbaar.
