Het kerkhof van Nørre Omme ligt dicht rond de oude granietkwaderkerk en heeft nog steeds het karakter van een dorpskerkhof in West-Jutland. De stenen wallen omsluiten de plek, zodat een korte ronde al snel meer wordt dan een weg van hek naar kerk. Hier zijn namen, jaartallen, stenen en kruisen, maar ook kleine rustplekken, waar het tempo bijna vanzelf vertraagt.
Het bijzondere is de zintuigentuin, die is aangelegd op ongebruikte grafplaatsen als kleine open ruimtes tussen de graven. Hij is bedoeld voor de zintuigen: smaak in de ene richting, iets hards of zachts om te voelen in een andere, kleuren voor het oog en geuren op een andere plek. Dat maakt het kerkhof tot een wandeltuin zonder de ernst van de plek weg te nemen.
De tuin verandert van karakter, omdat lokale vrijwilligers meehelpen met planten en het vervangen van de beplanting. Daarom is de zintuigentuin niet alleen een plan op papier, maar een klein stukje levend onderhoud midden op een plek voor herinneringen.
Tussen de grafplaatsen staan behoudenswaardige stenen en gietijzeren kruisen als korte, stille sporen van lokale levens en ambacht. Het kerkhof is nog steeds actief, dus respect hoort erbij. Juist de combinatie van begraafplaats, tuin en alledaagse rust is het duidelijkste kenmerk van de plek.
Op de begraafplaats van Nørre Omme zijn ongebruikte grafplaatsen veranderd in kleine open zintuiglijke ruimtes tussen de graven. In het zuidwesten draait de beplanting om smaak, in het noordwesten om hard en zacht, in het noordoosten om kleuren en in het zuidoosten om geuren.
De zintuigentuin is bedoeld als een zorgzaam onderdeel van de begraafplaats, niet als vervanging ervan. Er is gelegenheid om met meegebrachte koffie te zitten, en de planten kunnen worden verplaatst, omdat de tuin voortdurend in verandering is.
De zintuigentuin op de kerkegård van Nørre Omme is niet alleen aangelegd en vervolgens vergeten. De kerkenraad gebruikt hulpuren voor het onderhoud, terwijl lokale vrijwilligers zorgen voor het aanplanten en vervangen van de planten.
Dat maakt de tuin tot een klein, concreet stukje gezamenlijk werk tussen de graven. Hier is de begraafplaats gedacht als een plek voor zowel doden als levenden, met planten die de zintuigen aanspreken en ruimte voor rustige bezinning.
