Løgumkloster Kirke is bovenal een grote middeleeuwse ruimte van baksteen. De kruisvormige kerk en de bewaard gebleven oostvleugel maken de plek van een afstand tot meer dan alleen een kerk: hier is het kloosterleven in het gebouw zelf af te lezen. Let op de nachttrap vanuit de slaapzaal van de monniken, de processiedeur naar het klooster en de deur van de lekenbroeders in de westgevel.
In de kloostertijd was de kerkruimte niet één gemeenschappelijke ruimte voor iedereen. De monniken gebruikten het oostelijke deel, terwijl de lekenbroeders toegang hadden tot het westelijke deel. De bewaard gebleven oostvleugel bevat de kapittelzaal en het dormitorium, de slaapzaal van de monniken, en geeft een zeldzaam fysiek gevoel van de dagelijkse orde van het klooster.
De bouw begon in het oosten bij het hoogaltaar en eindigde in het westen. Daarom komen rondbogige romaanse ramen en spitsbogige gotische ramen in hetzelfde complex samen. Ook de materialen verwijzen naar het landschap: kloostermoppen van klei uit Løgumbjerge, een sokkel van lokale veldstenen en kalk gebrand uit schelpen van de Waddenzee.
In de kerk bevinden zich middeleeuws inventaris, muurschilderingen, monnikenbanken en latere toevoegingen, die de ruimte gelaagd maken zonder het strakke cisterciënzer karakter te doorbreken. De kerk wordt nog steeds gebruikt als parochiekerk, dus kerkelijke handelingen kunnen tijdelijke sluiting betekenen.
