840 mLille Vildmosecentret
Dichtbij eerste stop met informatie, familieactiviteiten en toegang tot de rest van Lille Vildmose
Lille Vildmose is geen klein moeras in de gewone betekenis van het woord, maar een uitgestrekt landschap met hoogveen, bossen, voormalige veenmosafgravingen en open vlaktes. De beleving draait hier net zo goed om afstanden, stilte en vogels boven het water als om de kans om de grote dieren in het terrein te zien.
In Høstemark Skov en Tofte Skov verschilt de natuur van die op de open veenvlaktes. De bossen zijn begrazingsbossen en natuurbossen, waar grote planteneters er lange tijd aan hebben bijgedragen dat het boslandschap opener en gevarieerder bleef. Tegenwoordig bepalen edelherten en wilde zwijnen mede het karakter van het gebied; wilde zwijnen leven alleen in Tofte Skov en Mose.
Ook het vogelleven is een reden om wat langer bij de uitzichtpunten te blijven staan. Het gebied wordt genoemd als belangrijk voor onder meer de kraanvogel, zeearend, steenarend, nachtzwaluw en verschillende soorten die gebonden zijn aan open landschappen en bosranden.
Bij het herstelde Birkesø is het natuurherstel goed zichtbaar. Het meer heeft een rijke vogelwereld aangetrokken en aan de noordkant staat een uitkijkpaviljoen. Vanaf Lille Vildmosecentret loopt een wandelpad naar het paviljoen en een onverhard pad ten oosten van het meer biedt de mogelijkheid voor een rondwandeling door het open veengebied.
Birkesø was meer dan 250 jaar lang verdwenen als meer. Het werd in 1761 drooggelegd om landbouwgrond te winnen, maar in 2017 kwam het water terug als een ondiep meer van circa 130 hectare.
Het herstel moest Lille Vildmose een natuurlijker waterbalans geven en de ontwatering bij Tofte Mose verminderen. Bij de noordelijke oever is een observatieplatform, en er zijn drie kleine eilanden aangelegd voor op de grond broedende vogels. Onder het wateroppervlak ligt een oude meerbodem, die is verzakt terwijl het veen werd uitgegraven en ontwaterd.
Lille Vildmosecentret ligt midden in het moeras en fungeert als een concreet startpunt, voordat het landschap groot, nat en minder overzichtelijk wordt. De tentoonstellingen gaan over het ontstaan van het moeras, mensen, planten en dieren, en het InfoCenter kan tips geven voor de verdere tocht.
Toegang tot het centrum omvat onder meer een natuurspeelplaats, een wildzwijnenverblijf, een picknickruimte, een uitkijktoren, een bioscoop en een arendsimulator. Vanaf het perron rijdt de Tørvetoget op geselecteerde dagen richting Birkesø. Op de parkeerplaats kunnen de vogelgeluiden in de bomen echter best uit luidsprekers komen.
Portlandmoeras is het deel van Lille Vildmose waar de wildheid van het moeras een duidelijk industrieel naschrift heeft. Aalborg Portland Cement groef hier turf van 1937 tot 1963, en op een bepaald moment werkten er ongeveer 1.200 man in het moeras.
De oude ontginningsbanen liggen nog steeds als lange, met water gevulde sneden door het landschap. Het herstel draait vooral om het vasthouden van water, zodat veenmos en hoogveensoorten betere voorwaarden krijgen, terwijl berk het moeilijker krijgt om de overhand te nemen.
De wilde zwijnen in Lille Vildmose horen thuis in Tofte Skov, een omheind reservaat in het zuidelijke deel van het moeras. De populatie wordt beschreven als oud en geïsoleerd; Naturbasen geeft aan dat hier sinds 1926 wilde zwijnen leven.
Tofte Skov is normaal gesproken gesloten voor publiek, dus de meest concrete mogelijkheid is bij het Lille Vildmosecentret. Hier worden de wilde zwijnen dagelijks gevoerd om 11.15, 13.15 en 15.15 uur bij een automatische voerton in het voorlichtingsgebied Det Vilde.
Het Turftreintje is de door Lille Vildmosecentret begeleide smalspoortrein vanaf het perron bij Møllesøgaard naar Birkesø, over een traject van ongeveer 750 meter. Onderweg rijdt de trein het Mellemområdet in, waar elanden en edelherten uitgezet zijn.
Bij Birkesø is er een stop bij het paviljoen, met uitzicht op vogels en ander wild rond het meer. De trein verwijst ook terug naar de arbeidsgeschiedenis van het moeras: smalspoor en kipkarren waren ooit praktische hulpmiddelen bij het turf steken.