Henne Kirke ligt hoog aan de westelijke rand van Henne Kirkeby, iets ten noorden van Filsø. Van buiten is het een zware granieten kerk met een romaanse kern en latere toevoegingen, maar het is de moeite waard om op de kleine sporen in de muren te letten: oude deuropeningen, bewaarde romaanse vensters en gebeeldhouwde kwaderstenen in het metselwerk van het koor.
In de kerk vertelt het verhaal niet over één zuivere stijlperiode. Hier komen een romaanse doopvont, een gotisch altaarstuk, zijaltaren en een zeldzame vroeggotische kruisigingsgroep samen. Een van de opvallendere elementen is het paneel van de altaartafel met schilderingen van katholieke officieren uit de Kejserkrigen; een motief dat je niet meteen verwacht in een West-Jutse dorpskerk.
Bij de kerk staan informatieborden over een nederzetting uit de Vikingtijd bij Filsø. Archeologen interpreteren het gebied als een gespecialiseerde productie- en overslagplaats, waar de weg waarschijnlijk bij het meer eindigde en waar goederen verder via Henne Mølleå konden worden vervoerd. De vondsten wijzen ver voorbij Henne: van Noorwegen en het Rijngebied tot de Zwarte Zee en de Arabische wereld. De stille kerkheuvel staat daarmee boven op een landschap waar zowel laken, barnsteen als verre verbindingen hun sporen hebben achtergelaten.
Het altaarstuk is niet één stijlzuivere tijdscapsule, maar meerdere lagen boven op elkaar. Het begon als een laatgotisch vleugelaltaar rond 1500 en werd rond 1600-1620 ingebouwd in een grotere renaissanceopbouw.
In de middelkast staat de Genadestoelgroep met God de Vader en Christus, geflankeerd door Maria met het kind en een bisschopsheilige, vermoedelijk Sint-Nicolaas. De kleuren die men vandaag ziet, gaan vooral terug op de barokke beschildering uit 1725, die bij de restauratie in 1918 opnieuw tevoorschijn werd gehaald.
