Karens Hus in Østergade

Hier staat niet langer een geel huis met rieten dak om voor stil te staan. De plek in Østergade draait juist om de afwezigheid: een klein huis en werkplaats, die men zich vandaag de dag moet voorstellen, terwijl de huidige school markeert waar een deel van het oude Ansager is verdwenen.

Een huis met werkplaats in het achterhuis

Karoline en Niels Johnsen woonden in het huis dat lokaal Karens Hus werd genoemd. Niels werkte als zadelmaker en maakte tuig voor de paarden van de boeren, een ambacht dat nauw verbonden was met de tijd waarin het paard nog de trekkracht van alledag was.

De bewaard gebleven herinnering beschrijft het huis nuchter en heel tastbaar: werkplaats in het achterhuis, provisiekamer en keuken aan de straatkant, en kleine kamers waar familie, werk en praktische noodzaak dicht op elkaar lagen.

Karens naam bleef hangen

Volgens de herinnering dankte Karens Hus zijn naam aan een vrouw met de naam Karen, die het huis zou hebben gebouwd en naar verluidt zelf de bakstenen her en der zou hebben opgehaald. Zulke details zijn moeilijk volledig te controleren, maar ze laten zien hoe lokale plaatsnamen het gebouw zelf kunnen overleven.

Een open huis

Het verhaal over het huis is ook een verhaal over Karoline Johnsen, in de herinnering Bedste genoemd. Na Niels’ dood leeft zij voort in de herinnering als een vrouw met een tuin, een thuis en ruimte voor de jeugd, die graag langskwam. Het kleine huis is verdwenen, maar de toon van de herinnering is nog altijd ongewoon dichtbij.