Bejsnap Kerk ligt hoog op het noordelijke deel van het kerkhof, en de beleving begint bijna het best vanuit het zuiden. Hier opent het landschap zich, en de kleine bakstenen kerk staat duidelijk tegen het open land in plaats van zich achter bebouwing te verschuilen.
Het kerkhof is afhankelijk van de richting verschillend afgegrensd: beukenhagen in het westen, noorden en oosten, terwijl de zuidzijde een muur en uitzicht heeft. Daardoor is de plek gemakkelijk te lezen als een kleine kerk die nog altijd een directe verbinding heeft met het landschap waarvoor zij werd gebouwd.
Het gebouw is neoromaans met koor, schip, voorhal aan de zuidkant en een kleine dakruiter met spits boven het westelijke uiteinde. Het gaat niet om een grote parochiekerk, maar om een bijkerk, en juist die schaal maakt deel uit van het karakter.
Als de kerkruimte open is, is de altaardecoratie de moeite waard om op te merken: Joakim Skovgaards “De goede herder” zit in een vergulde art-nouveau-omlijsting van August Johnsen. Het oorspronkelijke crucifix hangt tegenwoordig aan de noordmuur van het schip.
De kerk is normaal gesproken van buiten te zien. Als er personeel op het kerkhof is, kun je vragen of zij willen opendoen; meestal doen ze dat graag. Op het kerkhof staan ook losse stoelen, die in de zon mogen worden gezet.
Het nieuwe koorkleed in Bejsnap Kerk is niet zomaar besteld. Het werd geborduurd door vrijwillige vrouwen uit Ølgod en Bejsnap, nadat het project in 2024 van start was gegaan.
Het ontwerp is van Astrid Krogh, bekend om textiel- en lichtkunst, en de patronen werden uitgewerkt door de Vereniging voor Kerkelijke Kunst. De garenkleuren werden afgestemd tussen de kunstenares en de vereniging, zodat het kleed samenhangt met licht, stof en kerkelijke symboliek in de kleine kerkruimte.
