20 km32 kerken in het Dekanaat Varde
Linkt hierheen: handmatig aan deze plek gekoppeld als relevante verdere lectuur.
Ansager Kerk ligt dicht bij het plein, hoog genoeg om nog steeds als oriëntatiepunt in de stad te dienen. Van buiten zijn het vooral de muren die de plek de moeite waard maken om even bij stil te staan: de oudste delen zijn niet alleen van graniet, maar ook van okerbruine zand-oersteen uit de streek. Dat geeft het gebouw een donkerder, meer aardgebonden karakter dan veel andere dorpskerken.
Richt je blik omhoog naar de spits. Hier zit de Nørholmse kraanvogel als windwijzer, een zichtbaar spoor van de verbinding met Nørholm en de familie Teilmann. Het is een klein detail, maar het maakt de kerk gemakkelijk herkenbaar: Ansager heeft niet zomaar een spits, maar een vogel bovenop.
In de kerk liggen de tijdlagen dicht op elkaar. De romaanse doopvont staat er samen met een renaissancepreekstoel, bewaard gebleven heiligenfiguren van een ouder altaarstuk en muurschilderingen in de torenruimte. Het altaarstuk bevat het schilderij van de opwekking van Lazarus, dat een eigen kleine plaats heeft in het verhaal van de kerk.
De kerk is nog steeds in gebruik, dus kerkdiensten en plechtigheden hebben voorrang op gewone bezoeken. Fotograferen is toegestaan, maar niet tijdens plechtigheden. Het meest Ansager-achtige aan de kerk is misschien juist de combinatie van aardkleurige muren en een kraanvogel in de wind.
In het midden van het altaarstuk uit 1839 bevindt zich het schilderij van Caspare Christina Juliane Ulrikke Preetzmann van de opwekking van Lazarus, geschilderd in 1838. Christus staat bij het graf met de hand geheven naar Lazarus in doodskleed, terwijl Marta, Maria en de getuigen zich rond het wonder verzamelen.
Het schilderij is bijzonder, omdat het tegenwoordig het enige bekende werk is van Preetzmanns hand. Ook het kader is het bekijken waard: Egyptisch geïnspireerd classicisme met lotuszuilen, fronton en palmbladeren.
